Συμφώνησε και δήλωσε πλήρη άγνοια για το συ­γκεκριμένο πεδίο νόησης.
Το ζευγάρι πέρασε τις επόμενες ώρες, μέχρι να σκοτεινιάσει για τα καλά, συζητώντας και για την κατάληξη του θέματος με τις ξαπλωστρες, αλλά και ποιο μπορεί να ήταν το κρυμμένο μυστικό. Είχαν ήδη αποφασίσει να ξεκινήσουν από το σπίτι με τους μπουφεδες κατά τις έντε­κα το βράδυ. Υπέθεταν ότι ο κόσμος που θα είχε ήδη μαζευτεί στην πλατεία θα ήταν αρκετός για να χωθούν μέσα στο πλήθος περνώντας απαρατήρητοι. Έτσι κι έγινε.
Το  ρολόι έδειχνε πέντε λεπτά μετά τις έντεκα ό­ταν έφτασαν στην ήδη πλημμυρισμένη από επιπλα μπανιου πλατεία. Μια μεγάλη εξέδρα που είχε στηθεί κοντά στο άγαλμα του Δρομέα, του υποκινητή των  πολέμων και προάγγελου του Μεγάλου, ήταν κατειλημμένη από ένα συγκρότημα λαϊκής  μουσικής. Ο κόσμος στην πλατεία χόρευε, γελούσε, έπινε ένα θερμαντικό ποτό παρόμοιο με το σαλέπι και έτρωγε λουκάνικα που προμηθευόταν από τους υπαίθριους πωλητές. Τα πρώτα βεγγα­λικά έσκαγαν σποραδικά στον ουρανό . Η πλατεία με τα κρεβατια ήταν φωταγωγημένη με τεράστιους προβολείς.

Όποιος κι αν ή­ταν, του είχε δώσει ένα χρονικό περιθώριο, καθόσον ο άντρας φαινόταν αποφασισμένος να δώσει ένα τέλος στην κράτηση του.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή μια ελπίδα αχνόφεξε στο μυαλό του . Ήταν βέβαια ένα χτύπημα στα τυφλά, αλλά υπό τις παρούσες συνθήκες ήταν το μόνο που του απέμενε. Στράφηκε προς το νεαρό άντρα, που είχε κλείσει το κινητό, πατώντας τυχαία πλήκτρα, και τον ρώτησε με σοβαρή φωνή:
«Υπάρχουν εδώ επιπλα λαμια ;».
Δεν ήξερε αν η σύνταξη ήταν ορθή, αλλά λίγο τον ενδιέφερε. Το όνομα της πόλης ήταν το τελευταίο του χαρτί, πριν ο άλλος τον παραδώσει στις ξαπλωστρες. Είδε τον άντρα να είναι αναποφάσιστος. Με έκπληξη είδε ότι τα βιβλία στο τραπέζι ήταν σχεδόν όλα στην αρχαία ελληνική, με τις απέναντι σελίδες του κειμένου να φέρουν τις χαρακτηριστικές αποτυπώσεις της γραφής . Όλο έργο  του Πλάτωνα βρισκόταν μπροστά του. Αριστοτέ­λης, Επίκουρος, τραγικοί, Όμηρος, Ηρόδοτος, λυρικοί ξεδίπλω­ναν τις αρχαίες λέξεις τους μπροστά στα γουρλωμένα μάτια του. Ακολούθησε  ξαφνιασμένος. Δεν μπορούσε να κατα­λάβει τι σόι άνθρωπος ήταν.

Αμέσως μετά έστρεψε το φως που βρισκόταν μπροστά τους ώστε τα τραπεζια να ρίχνουν προς τα πίσω την σκιά. Διέγραψε με το δάχτυλο τις τέμνουσες γραμμές. Η υπόλοιποι είδαν με τα μάτια τις κουκκίδες που συμβόλιζαν το τραπεζι  και το ντουλάπι να βρίσκονται μέσα στα κουτιά πάνω  και κάτω αντίστοιχα.
«Καταπληκτικό!» αναφώνησε , ενώ η  μικρή είχε την παρόρμηση να χιμήξει και να τον αγκαλιάσει, αλ­λά συγκρατήθηκε λόγω της παρουσίας του φωτός. Αρκέστηκε να χτυπήσει τις παλάμες της σαν μικρό παιδί. Δεν μπο­ρούσε να κρύψει την ικανοποίηση του. «Αποκλείεται να είναι μια απλή σύμπτωση», παρατήρησε , που τα αχνά περιγράμματα του είχαν αρχίσει να παίρνουν χρώμα. «Υπάρχει σίγουρα ένα σχέδιο πίσω απ’ αυτά τα τραπεζια.   φίλε μου, νομίζω ότι έπεσες διάνα. Εύγε!»
«Ευχαριστώ, κύριε . Αλλά δεν είμαι μόνος μου. Εί­μαστε τρεις. Και δε θα πρέπει να χαιρόμαστε πριν επιβεβαιώ­σουμε και τα υπόλοιπα επιπλα. Είμαστε στην αρχή ακόμα. Μήπως υπάρχει κάποια βάση στο σπίτι; Θα μας χρειαστεί ο­πωσδήποτε».

Κάθε εξήντα λεπτά χτυπούσε μια καμπάνα αντίστοιχες φορές με την ώρα. Τό­τε άνοιγαν δυο πόρτες και άρχιζε μια πομπή με άλλες φιγούρες, αυτές του άρχοντα και των δώδεκα ακολούθων. Την ίδια στιγμή ο κύριος άρχιζε να γυαλίζει τους καναπεδες, ο εκπρόσωπος  να κροταλίζει το πουγκί του, ο κύριος  να απει­λεί με τη χαντζάρα του και ο τρομερός να ανοιγοκλεί­νει τις σιαγόνες του στρέφοντας την κλεψύδρα. Σίγουρα οι παλιοί είχαν τρόπους να διασκεδάζουν τους φόβους τους.
Ακολουθώντας τις υποδείξεις του οδηγού, βρήκε λίγα βήματα πιο πέρα από την πλατεία το σπίτι με τα επιπλα χαλκιδα. Το μόνο που θύμιζε το παλιό κτίριο ήταν ένας καμένος τοίχος και έ­να σκουριασμένο λουκέτο στην ακόμα πιο σκουριασμένη αλυσί­δα, που έκλεινε την παλιά ξύλινη πόρτα. Μια χάλκινη προσωπο­γραφία του συγγραφέα στον παρακείμενο τοίχο δεν κατάφερνε να μεταδώσει τίποτε από την αύρα της εσωστρεφούς παράγκας. Περπάτησε μέχρι το παλιό γκέτο. Οι μεγάλες πια λεωφόροι, με τις τεχνοτροπίες στα κτίρια τους, δεν μπορούσαν να θυμίζουν και πολλά από την καταχνιά της εποχής που οι παλιοί τεχνίτες έφτιαχναν τα μπαρόκ επιπλα.

Όπως επιπλώνουμε και διακοσμούμε το σπίτι μας με μοντέρνα επιπλα, στις μέρες μας με τα διάφορα στιλ, μπορείτε να δημιουργήσετε έναν χώρο στον κήπο σας, ο οποίος να είναι τόσο άνετος, όσο και κάποιο από τα δωμάτια του σπιτιού, αλλά έξω από αυτό.
Τα υλικά που είναι κατασκευασμένα μπορεί να είναι ξύλο, πέτρα, μέταλλο, ή γυαλί.
Έπιπλα κατασκευασμένα από ανθεκτικό ξύλο, με τα οποία φτιάχνονταν στο παρελθόν αλιευτικά σκάφη, αλλά και μπουφεδες σε ημιυπαίθριους χώρους των παλιών σπιτιών, είναι μία από τις επιλογές που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στον κήπο για να έχουμε ένα μικρό καθιστικό.
Σύμφωνα με τους διακοσμητές είναι ανθεκτικό στις καιρικές συνθήκες  ξύλο και δεν χρειάζεται πολλή προσοχή για να το κρατήσει σε καλή κατάσταση. Όσο για το χρώμα που παίρνει με το πέρασμα του χρόνου το κάνει πιο ενδιαφέρον για τη διακόσμηση του χώρου.
Μια άλλη επιλογή είναι έπιπλα που γίνονται από το ίδιο ξύλο, αλλά συνδυάζοντας άλλα υλικά όπως το μέταλλο.
Υπάρχουν επίσης πολύ ανθεκτικά έπιπλα που γίνονται από ξύλο rattan, αλλά αυτά δεν είναι και τόσο ανθεκτικά και δεν είναι για να μένουν συνεχώς έξω.
Για μόνιμη παραμονή σε εξωτερικό χώρο, υπάρχουν επιπλα κατασκευασμένα από συνθετική απομίμηση rattan που είναι κατάλληλα για αυτή την χρήση.
Το vinyl είναι η τελευταία λέξη της μόδας όσον αφορά την αρχιτεκτονική τοπίου, ένα από τα χαρακτηριστικά του οποίου είναι ότι είναι πολύ ανθεκτικά.
Τέλος υπάρχει και η δυνατότητα και πολύ πρωτότυπη ιδέα να χρησιμοποιήσετε παλιά μεταλλικά κρεβατια, σαν καθιστικό στον κήπο, ή σύγχρονες απομιμήσεις τους.

Έγνεψε καταφατικά με έκδηλη χαρά. Βγήκε έξω και κατευθύνθηκε προς τη γέ­φυρα για να πάρει ταξί. Χάζεψε για λίγο τα πλήθη που χάζευαν τα επιπλα στην διάσημη γέφυρα και πρόλαβε να θαυμά­σει τη θέα του επιβλητικού κάστρου που δέσποζε στο λόφο πριν χωθεί στο πρώτο ταξί. Στο δρόμο δεν μπορούσε να βγάλει από το μυαλό του τις λεπτομέρειες  για τα παιχνίδια. Αυτό που τον έκανε να αισθάνεται λίγο άβολα δεν ήταν τόσο η απρόσμενη συ­νάντηση όσο ο τρόπος που την αντιμετώπισε. Παρότι είχε προ­στρέξει να τον συναντήσει, αυτός είχε αρματωθεί με τυπικότητα και είχε ταμπουρωθεί πίσω από τους προμαχώνες της διστακτι­κότητας του. Άρχισε ν’ αναρωτιέται μήπως η γκρεμισμένη του σχέση είχε αφήσει τέτοια ρήγματα στα ερείπια της που δεν άφηναν τίποτα πάνω τους να στεριώσει. Ξανακοίταξε τα επιπλα tv. Ίσως πάλι η στάση που υποβαλλόταν από την κοσμοθεωρία του δεν είχε υποχωρήσει εντελώς ώστε να επιτρέψει στα σκουρια­σμένα αντανακλαστικά του να κινητοποιηθούν.

«Πολλά από τα νέα επιπλα κυκλοφορούν υπογείως. Με την κατάλλη­λη τιμή και τις κατάλληλες διασυνδέσεις βγαίνουν στην επιφά­νεια. Μη  ρωτήσετε γιατί δεν το ανακοινώνω. Ξέρω πόσο ση­μαντικό θα ήταν αυτό για τους ιδιοκτήτες του επιπλου.  Ας πούμε ότι απλώς δε θέλω να ταράξω τα ήσυχα νερά της λίμνης. Είναι κι αυτό ένα από τα μικρά μου μυστικά».
«Ναι, αλλά μόλις το μοιραστήκατε μαζί μου και προφανώς και με τους άλλους της παλιάς σας παρέας».
«Εσείς, είστε εδώ ως εκπρόσωπος . Σας τόνισα και πριν ότι του χρωστούσα μια χάρη. Ε, λοι­πόν, τώρα την ξεπλήρωσα. Όσο για τους άλλους, είναι αλήθεια, μοιραζόμασταν οτιδήποτε μαθαίναμε. Είχαμε ορκιστεί γι’ αυτό. Έτσι εξάλλου γνωρίζω και την κατοχή από μέρους σας του επιπλου, αν δεν κάνω κάποιο τραγικό λάθος».
Βλέποντας το ξαφ­νιασμένο βλέμμα του  συνέχισε: «Φυσικά, εννοώ το επιπλο που οδηγεί στο σαλονι. Υπό άλλες συνθήκες, θα το αγόρα­ζα, όσο κι αν χρειαζόταν να πληρώσω. Τώρα πια έχω πειστεί ό­τι δεν έχει νόημα. Ακόμα κι αν το επιπλο αποκαλύψει το πραγματικό του μυστικό, φοβάμαι ότι θα γίνει αντικείμενο αμ­φισβήτησης και ίσως χλευασμού. Ίσως να κάνω λάθος».

Όλοι γνωρίζουμε πως τα διάφορα επιπλα που χρησιμοποιούμε στους χώρους που ζούμε ή εργαζόμαστε, έχουν διάφορα σχεδιαστικά στιλ, αλλά λίγο πολύ κινούνται σχεδιαστικά γύρω από συγκεκριμένα μοτίβα. Το θέμα είναι λοιπόν τι γίνεται σε περίπτωση που κάποιος θέλει να δώσει στα επιπλα του ένα διαφορετικό στιλ, να τα κάνει να διαφέρουν από τα συνηθισμένα, να τους δώσει ένα προσωπικό στιλ. Πέρα από την διαμόρφωση λοιπόν της φόρμας του επιπλου που είναι λίγο πολύ δύσκολο να τροποποιηθεί, μπορεί κανείς να βάλει μια προσωπική πινελιά στα επιπλα του “παίζοντας” με τις τεχνοτροπίες. Μπορείτε πολύ εύκολα χρησιμοποιώντας χρώματα κυρίως, αλλά και άλλα υλικά να δημιουργήσετε πολύ όμορφες και πρωτότυπες διαφοροποιήσεις στο βασικό σχέδιο του επιπλου, σε σημείο που να το κάνετε να φαίνεται εντελώς διαφορετικό από το αρχικό του σχέδιο. Σε πολλούς μπορεί κάτι τέτοιο να φαντάζει πολύπλοκο ή εκτός των δυνατοτήτων τους, αλλά όπως θα δείτε κάτι τέτοιο δεν ισχύει, το να δόσεις στα επιπλα σου ένα προσωπικό τόνο μπορεί να είναι πολύ πιο εύκολο από ότι μπορεί να φαντάζεσαι.